23 Mayıs 2005

İlk kez farkettim ve inanamadım...

anahtar sözcükler: ayna, gerçek, yüz

Nasıl olduysa oldu. Aynaya bakarken birden bugüne kadar aklıma gelmeyen bir şeyi farkettim...

Hiçbirimiz kendimizin gerçekte nasıl göründüğünü bilmiyoruz,
çünkü hep aynadaki yansımamızı
yani ters olan görüntümüzü görüyoruz
ve herkesin bizi karşıdan bakınca
aynen böyle gördüğünü düşünüyoruz.

Aradaki farkı anlamak için tanıdık,
yüzünü bildik birini aynanın karşısına geçirip
onun aynadaki görüntüsüne bakmak lazım.

Ne kadar garip
ağız kaymış gözler başka bir anlam taşıyor gibi...

aslında o da kendini aynadan yansıyan şekliyle biliyor ama
ben ona hiç aynadan bakmadım.
Aynadaki görüntüsüne bakıyorum başka biri gibi duruyor.
Aynadan görünen yüzüne bakmayı bırakıp kendisine dönüp
yüzüne bakıyorum her şey yerine oturuyor, her şey normal.

Demek ki ben de böyle farklı görünüyorum...

Aynı şey benim için de geçerli,
herkes beni aynada kendimi nasıl görüyorsam
öyle görüyor diye düşünüyordum
halbuki ne kadar acayipmişim.
Çok acayip çok... ama bu, insanın aklına bu kadar yıl sonra mı gelir?