06 Haziran 2005

bir ütopya kurdurmadılar kardeşim

(Kısa versiyon...)

Başladım yine yazmaya kafam karışık ama “ne yazayım” diye bir sıkıntım yok aklıma ne gelirse yazıyorum. Eğlence diye (kuralsız plansız deli saçması ayarında oluyor... ne güzel, ekranlar doldukça benim içim boşalıyor) sanal alemde günlük dolduruyoruz.
Geçenlerde aklıma geldi şöyle salak gibi, bir güzel, saçma da olsa ütopya yazayım diye. Düşünüyorum ve aklıma ne gelse; o olmaz çünkü şöyle şöyle nedenler var, yok şu olmaz çünkü uluslararası kanunlar, anlaşmalar var diyorum, bir türlü yeryüzünde insanlık adına (ki ben göya hayal gücüne güvenen biriyim) iki hayal bir ütopya kuramadım. (jerzy kozinski nin boyalı kuşu’ndaki kahraman çocuk, tutsak kalan tavşanı acıyıp serbest bırakınca, tutsaklığa alışıp kırlara koşmadan kafese geri dönen tavşana dönmüşüz. en kötüsünü yapmışlar bunlar bize, hayallerimizi çalmışlar...

ONALTIKIRKALTI 2005