01 Mayıs 2007

umarım "cyborg"laştıramadıklarındansınızdır...

Bilimkurgu filmlerine bakıp da “Cyborg” denilen insan görünümlü robotların asla yapılamayacağını düşünürdüm. Olsa bile insanlardan yine de çok farklı olacaklarını ve başarabilseler bile bunun yüzlerce yıl sonra gerçekleşeceğini düşünürdüm.

Aslında ne kadar yanılmışım ve her şeyi ne kadar da yanlış anlamışım...
İnsanların barış içinde, mutlu bir şekilde yaşamalarının mümküm olmadığını düşünenlerin dünyaya bakış açılarını ve düşüncelerini tam olarak iyi yorumlayamamışım...
Meğerse kapitalizmin mantığı günümüzde hiç değişmemiş; her zaman her şeyin ucuzuna kaçıyor...

Onlar için nihai amaç önemlidir, hangi yoldan gidildiği ve nasıl elde edildiği önemli değildir. İşte yine öyle olmuş ve ben şimdi yeni yeni farkına varıyorum ki “Cyborg” olmak için ille de yüzlerce yıl sonra "robotlara yapay zekâyla ruh verilmesi" gerekmiyormuş... Daha ucuza geldiği için "gerçek insanların ruhunu alıp robotlaştırmışlar" ve herkesi birer “Cyborg”a çevirmişler... Kimse kendisinin gerçek bir cyborg olduğunu bilmiyor...

Irak’ta hergün ölen yüzlerce insanı, o minicik bebekleri gördüğümüz halde dünya hâlâ günlük hayatını yaşamaya devam ediyor...

Kömür madenlerinde 480 ytl’ye yerin yüzlerce metre altında çalışarak evde bekleyen çocuklarına bir elma bir ekmek almaya çalışanlar için kimse kılını kıpırdatmıyor.

Hastane kapılarında sürünenleri, haksızlığa uğrayanları, özgürlüğü elinden alınanları ve birbiri ardına sıralanan diğer acı olayları gördüğü halde, kimse hiçbir şey hissetmiyor ve hiçbir şey olmuyormuş gibi yaşamaya devam ediyor...

Herkes zamanla yavaş yavaş “Cyborg”a dönüştürülmeseydi insanlar bugün böyle ruhsuz ve sessiz olabilir miydi?