06 Haziran 2007

Sesten örülmüş fotoğraf albümü

Niye müzik dinliyorum, niye şarkıları seviyorum bu sabah anladım...

Eski fotoğraflara bakıp güzel günleri hatırladığımız zamanlarda olduğu gibi; içimize dolan o tatlı hüznü hatırlatabilen tek şey şarkılar...

Fotoğraflar sadece “an”ı, "gün"ü ve bir hatırayı olduğu gibi aktarırken unuttuğumuz yüzleri, isimleri ve yerleri çıkarır hafızamızın derinliklerinden. Sonra bizler bunları harmanlayıp hissettiklerimizi ve hatırladıklarımızı anılarla birleştiririz.

Ya ruhumuzun silinmeye yüz tutmuş parçaları?

Ruhumuzun çok derinlerinde kalıp unutulmuş, kaybettiğimizi sandığımız duygularımızın bu parçalarını ise müzik hatırlatır.

Bir zamanlar sevip sevilen birisi olduğumuzu, aşk acısı dolu bir kalbimiz olduğunu, ruhumuzun kendimizle hiç pazarlığa girmeden gönül gözüyle görüp öyle hareket ettiği günler de yaşamış olduğumuzu...

Geçmişten minik duygular taşıyarak küçük ruh kıpırdanmaları yaratarak bir zamanlar ne kadar saf bir kalbimiz olduğunu tekrar hatırlatan o şarkılar...

Müzik; her bir şarkıda ayrı bir hüznü ayrı bir sevinci, buruk ama tatlı o minik ruh kırılganlıklarını hatırlatan ruhun sesten örülmüş fotoğraf albümü...