05 Haziran 2007

sigarayı bırakan erken çıksın...

Bölünmeden çalışmak çok önemli.
Çalışmayı en çok bölen şeyler ise birincisi telefonlar, ikincisi sigara molaları...

Daha önceden telefonlar için çeşitli çözüm önerilerim olmuştu. Sigaraya bir çözüm bulmak zor, o yüzden iş verenler bu sorunu kesin olarak çözmek için ya hiç sigara kullanmayanları işe alma yönünde eğilim gösteriyorlar ya da çalışanlar arasında sigara içilmesine kısıtlamalar getiriyorlar...

Bunlardan en çok kullanılanı da (toptan sigarayı yasaklamak tepki çekeceği için) işbaşındayken sigara içilmesini yasaklayarak (bu içmeyenlerin sağlığı açısından düşünülünce de oldukça doğru bir karar) sigara içilebilecek yerler düzenleyip, sigaranın sadece bu alanda içilmesine izin vermek.

Buraya kadar iyi güzel ama ya ben çalışırken sigara içmek istiyorsam ne olacak?
O zaman gidip sigara odasında içip geleceksin başka çaresi yok...
Bu durum birçok firmada böyle uygulanıyor. Ama bu sefer de iş ikide bir verilen sigara molalarıyla bölünüp duruyor.

İşverenin kafası boş durur mu? Durmaz... Hemen başka bir plan uygulanmaya başlanıyor; Psikolojik etki yoluyla vazgeçirme.

Yöneticiler arasında sigarayı bıraktırıp herkesi de bıraktırmaya çalışma olarak açıklanabilecek bu yöntemin bir sürü uygulama çeşidi var; ödüllendirme, prim vs...

Kendi sağlığınız açısından sigara kullanmamak en iyisi ama sigara kullanan birine hiç durmadan etrafındaki 3-5 kişi "Bak ben bıraktım siz de bıraksanıza." diye hergün hergün dikte etmek pek de güzel karşılanan bir şey değil. (bu numarayla gaza gelip bırakmaya çalışanlar da yok değil hani).

Bu konuda şöyle bir yönteme gidilebilirse hemen paketi çöpe atarım...

Ortalama olarak ele alınırsa normal bir sigara tüketicisi günde yaklaşık olarak bir paket sigara içer. Bu da 20 adet eder. Bu 20 adetin 10 tanesini iş yerinde, 10 tanesini de dışarıda içtiğini (yine yaklaşık olarak) düşünelim.

Bir sigara içmek için de; yakması, kalkıp dolaşması, gitmesi, gelmesi, içmesi vs. yine yaklaşık olarak 5 dk. tutuyor. Yani sigara içen biri toplam olarak bir günde iş yerinde sigara içtiği için iş verene 50 dakika kaybettiriyor.
(5 dakika x 10 sigara hesabıyla)
İş veren de diretip bu 50 dakikayı nasıl geri alabileceğini planlayıp duruyor.

Ben de diyorum ki bu 50 dakika nasıl olsa gidiyor.
İşyerinde sigara içmeyenler hergün işten 50 dakika önce çıksınlar.
Bu iş de böylece tatlıya bağlansın...
Mis gibi olur valla.
Sigarayı bırakmak için çok güzel bir sebep olur.
Hem sağlık açısından, hem maddi açıdan hem de zaman açısından fayda sağlarız.

Tabii ki işveren de on kez bölünmüş 8-10 saat çalışma yerine, 50 dk. azaltılmış ama bölünmeden, işe konsantre olmuş çalışma şeklinin veriminden memnun olacaktır...

Bu ne kadar akla mantığa yatkın bir çözüm bilemiyorum ama bana teklif etselerdi hemen kabul ederdim. Ben hayatın içinden, gerçek bir “İŞÇİ” olarak uygulamayı kabul edilebilir olarak görebiliyorsam bu öneri neden gerçek hayatta uygulanmasın?