02 Temmuz 2007

İstanbullu’nun piknikte acemilik yılları...

Şimdi çok komik ve çok garip gelebilir ama ben çocukken İstanbul’da pikniğe gidenler piknik dönüşü arabalarının cantlarına, camlarının içine, ön panjurun aralarına topladıkları çiçekleri, otları hatta bazen küçük dalları takar mahalleye öyle gelirlerdi...

Böyle, kimsenin kimseye söylemediği ama neredeyse pikniğe giden herkesin uyduğu bu kuralla arabasını kırçiçekleriyle süslediği bir dönemdi...

Çok az arabanın olduğu, büyük bir aile gibi tüm mahallenin birbirini tanıdığı zamanlardı...

Ve belki de şehir o zamanlar yeni yeni doluyor, yeni yeni şehir hayatı stres yaratıp insanlarda sağa sola kaçıp bir günlük de olsa gürültüden patırtıdan uzaklaşma ihtiyacı yaratıyordu... Pikniğin acemisiydik kısaca...