27 Şubat 2008

alçakgönüllülük insanın içinde olacak

Sigara molasına çıktım. Sigara içilebilen bölüme gittiğim zaman edebiyatla ilgili olan hemen hemen herkesin bildiği çok ünlü bir yazarımız da oradaydı ve cep telefonunla bir görüşme yapıyordu...

(Türkiye’nin en büyük yayınevlerinden biriyle aynı katı kullandığımız için arasıra da olsa gelip giden yazarlarla böyle tesadüfen karşılaşıyorum.)

Bu yazarın bir iki kitabını okumuştum ama kendisi ile ilgili pek fazla bir şey bildiğim söylenemez. (ki böyle şeyleri öğrenmeye de pek hevesli değilimdir...)

Zaten burada isim ya da hakkındaki kişisel bilgi değil şahit olduğum olay önemli olduğundan kim olduğunu söylemek de istemiyorum.

Benim gibi isimleri ve yüzleri pek fazla hafızasında tutamayan birinin bile hemen “Bu ..... ..... değil mi” diye anında tanıyacağı kadar ünlü olan bu yazarımızın konuşmalarına ister istemez kulak misafiri oluyoruz.

Sanırım bir banka ile görüşüyor ve görüştüğü kişiye arada şöyle bir şey diyor: “Esas siz beni hatırladığınız için ben teşekkür ederim efendim...’

(Dikkatinizi çekerim, tanıdığınız için değil müşteri olarak “hatırladığınız” için diyor)

Yani bu kadar ünlü birinin kendi isminin, (tanınmış birinin normal olarak düşünebileceği gibi “nasıl olsa tanımaması imkânsız” diye düşüneceğine) sıradan bir müşteriymiş gibi hatırlanmasına teşekkür etmesi alçakgönüllülük değildir de nedir?

Sanırım ünlü edebiyatçılarla, ünlü şarkıcılar arasındaki önemli farklardan biri de bu mütevazilik olsa gerek...

Böylesine ince “Düşünce ve duyarlık” gösteren birini taktir etmekten başka bir şey düşünemiyorum.