15 Eylül 2008

böyle dostluklara cesaretiniz var mı? :)

Hani eskiler anlatır; “Çok güzel günlerdi, şöyle yapardık böyle ederdik...” diye ve biri de çıkar öyle bir şey söyler ki size de sadece “Vaaaay vaaaay vaaaaaaay” demek düşer...

Daha eskiden duyduğum bir anıyı Şarkıcı Fedon bundan yıllar evvel televizyonda anlatmıştı: “Eskiden öyle rakı masası muhabbetleri olurdu ki aklınız almaz. O ne güzellik, o ne eğlenceydi...” diye.

(Bütün mahalle pikniğe gitmek için kamyon tutar. Kamyonun arkasına doluşurlar ama erkekler kamyonun kasasına masa kurar ve rakı faslına, pikniğe giderken orada kamyonun kasasında başlarlarmış...)

Bu türde anlatılan şeylere bayılırım ve bazen gerçekten bazıları insanı ya şaşırtır ya güldürür ama ilk kez birinden duyduğum böyle bir anı “Pes be birader!” dedirtti...

Bu anıyı mizah dergilerinden birinde okumuştum. Anıyı yazan, yaklaşık 20 yıldır bıkmadan okuduğum, ülkemizin ender “Yetenekli” yazarlarından Vedat Özdemiroğlu...

Fazla uzatmadan konuya geçeyim...

Yazar küçükken ailesiyle yaptığı bir ziyareti anlatırken başından geçenleri anlatıyor. Tabii ki böyle bir aileyle, böyle bir ortamda yetişen birinin böyle bir yazar olması kaçınılmaz görünüyor :)

Vedat Özdemiroğlu bilinen kısaltma ismiyle V.Ö; annesi, babası ve abisiyle birlikte başka bir aileye misafirliğe gidiyorlar ama gittikleri yerde kapı duvar...

Evde kimse yok... Biraz bekliyorlar ama ne gelen var ne giden...

V.Ö.’nün babası “Yahu şimdi bu kadar yol geldik, ben arkadaşımı görmeden gidersem öğrenince mutlaka üzülür darılır. Görmeden gitmek olmaz girip içerde bekleyelim.” diyerek tüm itirazlara rağmen V.Ö.’nün abisine kapıyı kırma emri veriyor!

Abisi de bir iki denemeden sonra kapıyı kırıyor...

Tüm aile içeri girip kendi evleriymiş gibi oturuyorlar... Hatta annesi mutfağa girip bir şeyler yapmaya başlıyor...

:)

Durum böyleyken evsahibi geliyor ve içeride arkadaşıyla ailesini görünce “Gerçekten de babasının dediği gibi.” çok seviniyor...

Babası olan biteni anlatıp kapıyı da “Kendisini görmeden gitmek istemediği için” kırdığını söyleyince adam kalkıp V.Ö.’nün babasını alnından öpüyor...

:) :) :)

Sanırım günümüzde “Pes be birader!” dedirten bu dostlukları yaşamaya cesaret edebilen az bulunur...

Eline, ağzına sağlık, kalemine kuvvet V.Ö. kardeşim... Yine çok güldürdün beni :)