28 Mayıs 2009

Oceana - Love supply

Albüm tanıtımına girmeden önce şöyle minik bir giriş yapmak istiyorum;

Klasik müzik dinlemek için sabırlı ve durağan bir ruha sahip olmak gerekir (bir türlü öyle olamadım :) )...

Jazz, yıllarca müzik dinleyip tecrübe sahibi olunca biraz da bilgiyle takip edilecek bir tür (bana basit gelenler bile başkalarına dinlemesi zor gelebilir)...

Yıllarca hardrock ve heavymetal dinledim çok iyi albümlerle karşılaştım ama bana göre 88’den sonra iyi bir heavymetal albümü yapılamadı (şimdi kalkıp da 20 – 25 yıl önce dinlediğim şeyleri tanıtmanın bir anlamı yok)...

Rock altyapısıyla pop melodilerinin harmanlandığı Punk türünü dinlemeye doyamazsınız (ama o da çok ayrı ve özel bir şey, herkes önyargıyla gürültülü olarak tanımlar oysa ki hiç de öyle değildir)...

Bu yüzden ben de genelde yeni çıkan ya da yeni keşfettiğim grupların (ya da sanatçıların) albümlerini tanıtıyorum.

Seyrettiğim filmleri yazarken hem beğendiklerimi hem de beğenmediklerimi (nedenleriyle birlikte) yazıyorum. Maksat okuyucu kötü bir film peşinden koşmasın arayıp bulup seyredip hem parasından hem zamanından olmasın... Ama müzik tanıtımlarım öyle değil, sadece iyi bulduğum albümleri yazıyorum buraya...

Albümü koyup da çalmaya başlayınca sıkılmıyorsam, tamamını parçaları geçmeden dinleyebiliyorsam, ses ve müzik uyumluysa, duygusal olarak bir şeyler uyandırıyorsa, ses kaydı ve vokal güzelse, kendi türünün temel özelliklerini kullanıp bir parçayla birçok şey hissettirebiliyorsa ve bir de bunların üzerine o albümden bazı parçaları defalarca dinlemek istiyorsam işte o albüm iyidir... Bu kıstaslara uyan bir şey bulunca da karelidefter’e yazıp herkesle paylaşmak istiyorum. Bulun alın bir kenara atın, şimdi beğenmezseniz yarın öbürgün mutlaka beğenirsiniz :)

Bu yazı da albüm tanıtımından çok küçük bir müzik sohbeti gibi oldu fazla uzatmadan artık albüm tanıtımına geçiyorum :)

80’lerin başında pop müzik dinlediğim zamanlar bir kaç belirli parça dışında “soul” tarzı müzik bana ağır gelirdi... Her müzik türü gibi soul müzik de evrim geçirirken içine pop soundla uyumlu melodiler ve küçük numaralar kattı, gelişti...

İşte, Oceana nın yaptığı müziğin çizgisi de böyle...

Albümü dinlediğimde gözüme çarpan ilk şeyi parçaların sıralanışındaki tutarsızlık oldu.

Böylesi bir çalışmaya yapılabilecek en kötü şey parçaları bir hızlı bir yavaş şeklinde dizmektir ve ne yazık ki albüm bu şekilde sıralı şarkılardan oluşuyor... ama bu sizi hemen soğutmasın, albümün temposu bir çıkıp bir iniyor fakat bitince yine baştan dinleme arzusunu da kaybettirmiyor.

Albüm her ne kadar 70’lerin soul tarzına yakın gibi görünse de 2009 yapımı olduğu için günümüzün alışkın olduğumuz tonlarına sahip :) alt yapıdaki elektronik stüdyo mimarisi her parçada kendini belli ediyor o yüzden 70’lerin klasik soul tarzını sadece 10. sıradaki “As sweet as you” hissettiriyor...

Karma yapıdaki bu evrimleşmiş soul albümün diğer parçalarına gelirsek;

5. sıradaki “He says” 80’li yılların pop reggae karışımı parçaları gibi,

8. sıradaki “La la” 60’lı yılların kadın vokal gruplarının parçalarını andırıyor,

12. sıradaki “Baby hold on” reggae’nin daha bir kökeninden geliyor gibi ve bu yüzden biraz daha sade...

ve gelelim 13 parçalık albümün bence en iyilerine;

İyi bir girişle başlayıp kuvvetli bas tonlarıyla güzel bir tempo yakalayan açılış parçası “Pussycat on a leash” tam bir bar şarkısı gibi hem ritmik hem de biraz orta malı havası yaratıyor...

3. parça Last Supply,
4. parça Fucked up situation,
11. parça Upside down ve
"bam--bam ----- bam ----- bambam" ritmli :) 6. parça Bad boy
güzel parçalar... Dinleme sıralamasında bunlara hemen ayrıcalık tanıyıp :) üstlere yerleştiriyorum...

Genelde diğer parçalar ağır tempolu ama kaliteli ve insanı saran belli bir tarzı var...
Hani ister arabada uzun yolda dinle, ister film müziği yap, istersen evde bir şeyler yaparken fon müziği olarak kullan... Ama bütün parçalar için gerçekten çok uğraşılmış hiçbirinde tesadüfi basılmış tek bir nota yok... ve ancak çok uzun süredir müzik dinleyen hassas kulakların zevkine varabileceği dinlemesi zor ama bir o kadar da net ve kaliteli bir albüm...

Her ne kadar günübirlik ünlü olan disko gruplarının soundunu aşan kalıcı bir albüm olacağını düşünsem de, klasikler arasına gireceğini tahmin etmiyorum ama bazı yerlerinde eski tarz “Jackson’s Five” vokal tarzıyla Oceana çok yürek burkup meraklısının arşivinde kalıcı bir yer edinebilir...

Albümün en “Pop” tarzı parçası olan “Cry cry” şimdiden yayılmaya başlamış gibi görünüyor ama benim listemde ne yazık ki en başta değil :)

Ayrıca Oceana’nın myspace sayfalarındaki video ve örnek müziklerine de şu adresten de bakabilirsiniz;
http://www.myspace.com/oceanaofficial