19 Temmuz 2009

La Roux - La Roux

Tatildeyim diye hep film hep film yazacak değilim ya buyurun size güzel bir müzik albümü tanıtımı :)

80’lerin devamı sayılabilecek synthpop ve electropop tarzının başarılı yeni ismi La Roux’u tavsiye edeyim mi etmeyeyim mi bu albümü yazayım mı yazmayayım mı bir türlü karar veremiyordum ki...

Son bir ayda dinlediğim 400 den fazla albümden yaklaşık 60 parça seçmişim ve 20 gündür hiç aralıksız arka arkaya bu 60 parçayı dinliyorum ama dinlemeyi bıraktığım anda aklıma sadece La Roux parçaları geliyor ve içimden kendi kendime söylediğim parçalar da yine ona ait ;)

İlk başta biraz mekanik, biraz soğuk gibi dursa da sesi biraz çiğ ve yeni yetme bir genç kızın tartışma anındaki bağırmalarını andırsa da :) yine de zamanla alışılıyor ve sesle müziğin uyumu yakalanıyor. Biliyorum fazla estetik bir tanım değil ama her müzisyen ve yaptığı müzik şiir gibi olacak diye bir şey de yok :) (bir de ben bağıra bağıra şarkı söyleyenleri seviyorum diye farklı bir etkisi de olmuş olabilir :) )

İngiliz sanatçının 80’lerin pop parçalarını andıran yapıdaki şarkıları, haliyle o müziklere kulağı alışık olanların hemen algılayabileceği türde... Bu yüzden La Roux’u dinlerken; sanki 80’lerde hiç duymamış olduğum, kıyıda köşede kalmış bir grubu yeni keşfetmişim gibi hissettim :)

Parçaların genel tema’sı synthpop’a yakın olmasına rağmen tonalite olarak günümüz elektronik müziğinle de uyumlu, yani eski aletlerle yapılmış eski suratlı bir albüm değil.

Güzel olan başka parçalar da var ama;

80’lerin unutulmaz grubu Erasure’dan bir parça dinliyormuşuz havası yaratan “Bulletproof”,

Depeche Mode’un people are people so ve little fifteen ile çıkış yaptığı ilk zamanlardaki elektronik altyapısını andıran “Tigerlily”

Nedense armoni olarak Tarkan’ın oynama şıkıdım şıkıdım (ki onu hiç sevmem) parçasını çağrıştıran (parçayı dinleyip sonra aklınızda kalanı söyleyince sanki başkası olma kendin ol kısmının müziğini söylüyormuşsunuz gibi oluyor :) ) "Quicksand" albümün dikkat çeken parçaları...

Ama en güzel hangisi derseniz, ilk dinlediğiniz de beğeneceğiniz “In for the kill” bence albümün en iyi parçası...

Bir albümden defalarca dinlenebilecek dört hit çıkarmak, ilk dinlediğinde hemen akılda kalacak kadar güzel bir iki güzel parça yapmak günümüzde artık zor bir iş...

O yüzden elektropop, synthpop ve 80’lerin bilinmeyen garip isimlerini seviyorsanız La Roux’u da seversiniz diye düşünüyorum...

Biraz garip saç modeliyle eski moda gibi duran şarkıcının fanları bir internet sitesi açmış. isterseniz ona isterseniz buradaki resmi myspace sayfalarına bakabilirsiniz.