08 Mart 2010

çocuk ruhundan anlayan öğretmenler zamanı

Bir önceki gönderide bahsettiğim hatıratta olayı anlatan kişi o dönemin öğretmenlerinin çocukları nasıl bir anlayışla idare edebildiğini gösteren bir anısını da yazmış, yaptığın işin inceliklerini ruhunla hissedip ona göre davranmak ayrı bir yetenek olsa gerek.

Aklımda kaldığı kadarıyla özet olarak anlatayım;

Anadolu’daki şehirlere, radyo televizyonu bırakın daha doğru dürüst gazete kitabın bile gitmediği zamanlarda (1930’lu yıllar) nasıl oluyorsa bir şekilde bir turne ile çocuk tiyatrosu denk gelmiş...

Çocuklar o güne kadar hiçbir şey görmemiş olduğu için gösterinin yapılacağı salonun kapıları açılınca sahne önüne koşup en öne yığılmışlar... Kim ne dese söz geçiremiyor...

Derken bir öğretmen gelip “Çocuklar, eğer en önde durursanız oyuncuların ayaklarını nasıl göreceksiniz?” diyerek çocukların kendi isteğiyle daha arkadaki koltuklara oturmasını sağlamış...

Sanırım çocukların kendi rızasıyla bir şeyler yapması için onlara mantıklı bir neden yaratılarak ikna edilmesi en iyi yöntem :)