30 Temmuz 2010

Death at funeral [film]

Filmin bir iki sahnesine güldüm ama yüz yıllık klasik bir komediyi uzatılmış sahnelerle nasıl bu şekilde sıkıcı hale getirebilmişler anlayabilmiş değilim.

Fakat yine de; karışık olayları birbirinden bağımsız sahnelerle ve mizahi bir dille anlatmaya çalışan "durum komedisi" tipindeki tiyatro oyunlarını sevenlerin az da olsa beğenebileceğini düşünüyorum.

Konusuna gelirsek;

Bir grup insan büyükçe bir evde düzenlenen cenaze törenine katılıyor. Ölen adamın eşi, çocukları, kardeşleri ve diğer yakınlar.

Ama Cenaze törenine katılanları (ve tabii ki biz izleyicileri) tahmin edemeyeceği bazı karışıklıklar beklemektedir ki bunlara normal cenazelerde rastlamak pek mümkün değildir. İşte film de bu karışıklıklarla seyirciyi yakalayıp ara sıra güldürmeye çalışıyor.

Oyuncular yetenekli olsa da senaryo gereği araya koyulan bağlantı sahnelerinin fazlalığı filmin akışını (böyle bir film için özellikle girişi) yavaşlattığı için biraz sıkılabilirsiniz ama yine de rastlanınca seyredilebilir...

Gereksizce bir iki yerde küfür kullanılması, filmin bir bölümünde erkek oyunculardan birinin uzunca bir süre çıplak görünmesi ve bu tipteki bir iki şey daha (özellikle arka planda verilmeye çalışılan "eşcinselliğin sıradan ve normal bir şey" olarak algılanması gerektiği fikri) filmi çocukların izlemesine engel oluyor o yüzden çocuklarla izlemezseniz daha iyi olur.

Sonuç olarak; büyük bir komedi beklentisine girmezseniz sıkıldığınız bir akşam izlenebilir ama DVD’sine para verip arşivde bulundurulmayı hak edecek kadar da önemli bir film değil...

Sağda solda abartılı şekilde (bedava dvd film ya da sinema bileti geliyor diye) yazılan "gülmekten karnım ağrıdı, uzun zamandır bu kadar gülmedim" gibi tamamen pazarlama kokan yorumlara aldanıp da çok büyük bir komedi filmi olduğunu sanıp peşine düşmeyin.

Her şeye güldüğünüz iyi bir gününüzdeyseniz bakabilirsiniz ama ille de beni güldürsün diye seçerseniz beklediğiniz sonucu elde edemeyebilirsiniz...