05 Ekim 2010

Dogtooth [film]

Dış dünyadan ailesi tarafından özellikle tecrit edilmiş olan üç kardeşin hayata ve dünyaya kapalı yaşamları üzerinden sistem eleştirisi yapmaya çalışan yönetmen, deneysel bir çalışma ortaya koymuş.

İzlemesi pek zevk vermeyen filmi resmen tahammül sınırlarını zorlayarak bitirdim.

Tamam, film; aile içinde verilen bilgiyi görgüyü, devlet, ülke ve gelenekler tarafından biçimlendirilen bireyin gerçek hayatın neresinde olduğunu sorgulamak için sembolik olarak anne baba ve çocuklardan oluşan bir aileyi kullanmış ama anlatım o kadar gereksiz pornografiye varan estetik dışı cinsellik ve şiddet öğeleriyle dolu ki izlemek ve ana konuyu kavramak hem zor hem de keyifsiz bir sinema seyrine neden oluyor.

Zevksiz, basit ve çok klasik sıradan bir konuyu "Aile devlet olsun çocuklar da “halk”, sonra bu aile bunları kötü ve yanlış bir şekilde yetiştirsin. İşte, sınırlar çizip insanları baskı altına almak böyle bir şey." diyerek üstü kapalı anlatım tarzıyla eleştirel film yapmanın modası 80'lerde bitti diye biliyordum. Bu film bu yüzden de biraz eski moda anlatıma sahip. (ama onlardaki kalite yok tabii ki)

Sonuç olarak:

Ortaya yeni bir şey koyamayan, estetik bir izlence sunamayan, yer yer kendi anlattığı sembolik mantık içinde bile saçmalıklardan kurtulamayan, yavaş anlatımlı ve aynı şeyi bir sürü örnekle tekrarlayıp duran bu sıkıcı filmden uzak durun.

İlle de seyredeceğim, benim hem zamanım hem param bol diyorsanız filmi kendi başınıza seyredin çünkü kesinlikle aile içinde (özellikle çocuklarla) seyredilecek bir film değil... Bence siz de seyretmeyin, bazı sahneleri ilginç gibi gelse de genel olarak düşünürsek; zaman kaybı.