21 Kasım 2010

yaz gitsin, biri bulur elbette :)

Sağolsun, yorum bırakmayan okurlarım olduğu kadar özel mail atarak hâl hatır sorup fikir alışverişinde bulunan okurlarım da var :)

İşte, böyle okurlardan biri bana “Her şey iyi güzel de buraya yazdığınız buluşlar ne olacak bunları biri alır da yapar, sizin fikrinizi çalarsa?” diye yazmış...

:)

“Bloglar yokken blog yazmaya başlayan” biri olarak;

İlk önce “yazma alışkanlığımı kaybetmemek için” yazdığımı düşünüyordum.

Ki bu alışkanlık, zamanı gelince (yeniden hikâye yazmayı düşününce ya da bir roman yazmaya kalkarsam) benim için gerçekten gerekli diye düşünüyorum...

Fakat buraya yazmamın tek sebebi bu da değil “Eğer ben bildiklerimi düşündüklerimi yazıp paylaşmazsam onlar kafamda kalıyor ve bir sonraki adımda yer alan düşüncelere geçemiyorum” esas olan başkalarınla bildiklerimi paylaşarak kafamı boşaltmak...

Bu şekilde aklımdakileri paylaşmazsam tüm düşünce fikir buluş ve eleştirel yazılarım sadece bana ait olarak kalırsa bunlar birikince ben de sadece bunları anlatıp bunlarla yaşayan "ama sadece bunlara sahip olan" biri olurum.

Halbuki şimdi bir şey mi düşünüyorum; hemen yazıyorum ve ondan kurtuluyorum :) çünkü benim için artık o düşünülüp paylaşılıp geride bırakılmış oluyor...

Bu yüzden de kendimce yaptığım buluşların başkaları tarafından da öğrenilmesi, birinin onları okuyup hayata geçirmesi hiç önemli değil. Ben bunları yazdıkça, paylaştıkça bütün hepsi geride kalıyor ve kendimi bunların bir adım daha ilerisi için neler yapabilirim diye düşünürken, bir şeyleri araştırırken buluyorum.

Düşünsel olarak gelişmenin ilk kuralı belli bir düşünceyi kalıp olarak alıp onunla yetinmemek daha ilerisini düşünüp daha gelişmiş daha ileri seviyede başka alanlara geçmek için bildiklerine sarılıp olduğun yerde kalmamak diye düşünüyorum.

O yüzden başkası benim yazdıklarımı almış yapmış etmiş hiç önemli değil, onlardan bazıları belki hiç gerçekleşmeyecek ya da bazıları gerçekleşti yine önemli değil... ama böyle olması hiç yazmamaktan hiç düşünmemekten bunları hiç paylaşmamaktan daha iyidir.

Çünkü öyle olsaydı hâlâ 10 sene önce düşünüp bulduğum şeyle yaşıyor olurdum ve bugünkü şeyleri bu şekilde düşünemezdim...

Düşüncelerimizi geliştirmek için düşündüklerimizi başkalarıyla paylaşmaktan başka yapabilecek bir şeyimiz yok, yoksa daha gelişmiş şeyleri düşünmemiz mümkün olmaz diye düşünüyorum.