30 Ekim 2011

haydi bakalım pamuk eller cebe :)

İnternette orayı burayı kurcalayıp bakarken “Bir Liranın Büyüsü!” başlığıyla yazılmış bir yazı dikkatimi çekti.

Büyü müyü boş işler de yine de bir bakalım ne demişler diye tamamını okudum ve iyi ki de okumuşum. Konu tamamen bambaşka bir şeyle ilgiliymiş ve sonuna kadar okuyunca o bir liranın büyüsü olduğuna ben de can-ı gönülden inandım. [ daha doğrusu hatırladım:) ]

Kısaca özetlemem gerekirse konunun ana fikri şu;
Bir çocuk parkında salıncağın sağına soluna, kaydırağın önüne ya da bir ilkokul kapısının çevresinde uygun gördüğümüz yerlere cebimizdeki bozuk paraları (hiç değilse ayda yılda bir kez bir lira) rastgele atalım ya da çaktırmadan düşürmüş gibi yapalım ;)

Bizler küçükken yolda para bulunca çok sevinirdik, gidip hemen leblebi, şeker, sakız, çikolata, dondurma vs. alırdık. Artık şimdiki çocukların böyle para bulmaları çok zor. Ayda yılda bir, birkaç bozuk para kaybetmek bizi fakir yapmaz ama çocukların dünyasına çok şey katar...

Daha fazlasını anlatıp ayrıntıya girmek istemiyorum, sanırım olay anlaşıldı :)

Yazı Sayın Ahmet Karayün’e ait ve okuduğumda o kadar hoşuma gitti ki “Keşke şunu ilk olarak ben akıl etseydim” demekten kendimi alamadım.

Bu gönderinin sonunda vereceğim linkten Sayın Karayün’ün yazısının tamamını okursanız inanın sizler de benim gibi düşüneceksiniz.

Sayfanın bulunduğu yerdeki yorum bölümüne övgü ve sevgi dolu düşüncelerimi yazıp gönderdim ama sanırım yazı eski bir yazı ve siteyi yönetenler de artık ne siteyle ne de bu konuyla ilgileniyor.

O yüzden Sayın Karayün’ün yazısının altında yer alma şansı bulamayan yorumumun yerine buradan sevgi dolu selamlarımı gönderiyorum.

Çevremizdeki çocuklara bizler de az çok bir şeyler yapıp dergi, oyuncak, şeker vs. gibi bir şeyleri alıp verip dağıtıyoruz ama sanırım bu yöntemle sağa sola tesadüfen bulacakları bozuk paralar bırakmak onları daha çok mutlu edecektir...

Haydi bakalım şimdi aşağıdaki linke basıp yazının tamamını okuyarak o ruhu iyice bir içimize sindirelim, unutmayın ki siz de bir zamanlar çocuk oldunuz :) o zamanlar neler hissettiğinizi iyi hatırlayacağınıza eminim.