13 Ekim 2011

It's Kind of a Funny Story [film]

Gençlik çağının bunalımlı havasını yaşayan Craig, sık sık intihar etmeyi düşünmektedir. Ve bunun psikolojik bir sorun olduğunun bilincine vararak kendi isteğiyle gidip kliniğe yatar.

Beş günlük bir gözlem süresi boyunca psikoloji kliniğinde kalmak zorunda olan Craig, her birinin ayrı bir sorunu olan diğer hastalarla arkadaş olmaya başlar.

Craig, kurduğu arkadaşlıklarla başkalarının sorunlarını da öğrenip bütün insanların bir dönem mutlaka hayatla alıp veremediği olabileceğini farkedince hissettiği baskı biraz hafifler ve yavaş yavaş kendini olayların akışına bırakmaya başlar.

Grup terapisinden kişisel rehabilitasyon görüşmelerine kadar birçok detayı da barındıran ve buna rağmen duygu sömürüsü ya da bilmişlik yapmayan senaryoda her şey yerli yerindeydi...

Küçük ayrıntılarla süslü genel akış, insanı hiç sıkmayan minik "gençlik filmi efektleri"yle de desteklenince ortaya gerçekten de ismi gibi "neredeyse eğlenceli bir hikâye" çıkmış.

Film böyle eğlenceli ve akıcı bir anlatıma sahip (hatta anlatım tarzıyla gençleri hedef almış) olmasına rağmen; ebeveynler için de doğru yönlendirmeler içeriyor.

Klasik akıl hastanesi konularını işleyen filmlerin belli tiplerini biraz yumuşatarak veren (ve biraz daha eğlendirici bir havayla sunmaya çalışan) senaryonun diyalogları akıcıydı, anlattığı şeyler hepimizin sorunlarına benzer sorunlardı, hayatın insanların üzerine yüklediği sorumluluklara dair güzel yorumlar vardı, bu yüzden de ayrıca tercih edilebilir bir film olmuş.

Filmi hiç kopmadan ve bazen de gülerek izledim, size de izlemenizi tavsiye ediyorum.
Bir iki yerde denk gelen iyi seçilmiş film müzikleri filmi izlerken daha da bir havaya girmenizi sağlıyor. Olağanüstü bir başyapıt değil ama güzel vakit geçirilebilecek kaliteli bir film olduğunu söyleyebilirim.