31 Ekim 2011

Taare zameen par (film)

Slumdog millionaire filmiyle birlikte Hindistan'dan Oscar ödülü için aday olan bu filmle birlikte Hint sinemasına bakışınız değişebilir.

(Bol şarkılı müzikli sayılabilecek iki üç sahnesini, konu iyice anlaşılsın diye gereğinden biraz uzun tutulan giriş kısmını saymazsak mükemmel bir filmdi.)

Beğendiğim filmlerin sayısı çok azdır ama tavsiye ettiğim böyle filmleri seyredenler asla pişman olmazlar, işte bu da öyle bir filmdi...

Okuma yazma bozukluğu (disleksi) olan küçük İshaan'ın hayatından bir kesit sunan film "klasik Hollywood klişelerinden biri olan; öğrencisinin hayatını değiştiren öğretmen" konusunu o kadar güzel ve farklı bir bakış açısıyla işlemiş ki beğenmemek mümkün değil...

Filmin olağanüstü güzellikteki sahneleri duygu yönünden de o kadar yüklüydü ki ağlamamak için kendimi tutmama rağmen yine de dayanamadım...

(Mutlaka seyredilmesi gereken aranıp bulunup arşive koyulması şart olan bu harika filmi herkes öğrensin diye de buraya yazmayı bir görev biliyorum.)

İnsan ilişkilerindeki bakış açısı, aile-çocuk iletişiminde sevginin değeri (ve hele ki konu çocuklar olunca) hissedilen hassasiyet ve masumluk çok ama çok güzel anlatılmış.

Filmin sinema sanatı bakımından sahne, çekim ve kurgu olarak eleştirilebilecek yönleri de var tabii ki ama esas aktarmak istediği şeyi o kadar derine işleyerek açık açık anlatıyor ki filmin yarattığı etki küçük hatalarından bahsetmemize engel oluyor.

Hüzün ve coşkunun bu kadar iç içe geçtiği filmler çok nadirdir o yüzden filmi ne yapıp edip bulun seyredin.

Başkalarının yanında ağlamaktan çekinen biriyseniz tek başınıza seyredin ve yanınıza mendil almayı da unutmayın...

Çok beğenip önerdiğim diğer filmlerde de yaptığım gibi bu filmin konusuyla ilgili fazla bir şeyler yazıp işin büyüsünü bozmak istemiyorum.

Not olarak da son bir şey; film bitince çıkan yazılarla birlikte gösterilenleri de seyretmeyi unutmayın, eminim sizler de kalbinizde çok acayip bir şeyler hissedeceksiniz.