10 Kasım 2011

once [film]

Hafif, sade ama gerçekçi görünmesinin yanında romantik öğeler de barındıran bu "müzik dolu" filmi yumuşaklığından dolayı sevdim.

İnsanların iç dünyasını anlatımı, sorunları olan insanların yavaş yavaş da olsa küçük bir kıvılcımla hayatlarına yön vermek için kendilerini ve yaşantılarını tekrar sorgulaması gerektiği ana fikrinden hareket etmesi bence başarılıydı.

Sade senaryosuna rağmen baştan sona seyirciye takip duygusunu kaybettirmeyen filmin tek kötü yanı sonunun seyircinin hayalgücüne bırakılmış olması. (ki aslında bu da filmi daha gerçekçi yapmış ama yine de sonuçları görmek isterdim.)

Konusu İrlanda'da geçen filmde; sokak şarkıcılığı yapan "Guy" şu alışık olduğumuz gitar çalan tiplerden biridir ve sabahtan akşama kadar sokaklarda kendi bestelerini çalıp söylemektedir.

Bir gün yine böyle çalıp söylerken karşısına bir kız dikilip dinlemeye başlar ve çaldığı şarkıyı kimin için yazdığını sorar... Bundan sonra olaylar gelişir ;)

İrlandalı ünlü müzik grubu "Frames"in solisti olan Glen Hansard'ın birebir oynayıp (kendi parçalarını çalıp söylediği) film; klasik gitarla rock'ımsı romantik parçalardan hoşlananlar için birebir...

Özellikle şarkıların sözleri ve yaratılan ortama uygun müzik, filmi kendi çapında bir müzikale çevirmiş. Bu tür müziği sevmiyorsanız sıkılabilirsiniz ama müzikle kıyısından köşesinden ilgileniyorsanız yavaş ilerliyor olsa da filmi beğeneceğinizi umuyorum.

Farklı ve sakin akan filmleri sevenler kaçırmasın, ama hız, şiddet, kaçıp kovalamaca, soygun, vs. konuları seviyorsanız filmden sıkılma olasılığınız da bulunuyor.

Ben filmi beğendim, sizlere de farklı bir şeyler seyretmeniz için öneriyorum.
[özellikle (filmin ortalarına doğru) cdplayer'ın pilleri bitip de kızın dükkândan pil aldıktan sonra sokağa çıktığı zaman söylediği şarkıya bayıldım]
(filmin tanıtım videosuna http://youtu.be/726SFblz9Lk ya da güzel bir parçayı da dinleyerek http://youtu.be/prWo3YQukIw linkinden bakabilirsiniz)